Drone als mini-onderzeeër

02 mei 2018

 

“Het lijkt me tof een Search & Rescue dronedienst voor in de haven te ontwikkelen”

In de serie Werken in de haven is het woord aan de mannen en vrouwen op de werkvloer. In deze aflevering ondernemer Ran Hendriks dronepiloot en oprichter van Drone Addicts. 

Ran Hendriks
Leeftijd: 32
Functie: ondernemer/dronepiloot
Organisatie: Drone Addicts
Drone Addicts (5)_Gwendelyn LuijkWerkzaam in de haven sinds: 2014“Ik heb acht jaar bij de marine gezeten, waar ik ook helikopterredder was. Was er een ‘search and rescue’ (SAR)-operatie, dan werd ik opgeroepen. Ik hing dan onder de helikopter, momenten waarop ik enorme vrijheid voelde en op plekken kwam waar niemand anders kon komen. In 2013, kwam ik via mijn ‘zee-vader’ (Dennie Soijo) in aanraking met drones; hij had er één. Vanaf dat moment ben ik hobbymatig met drones gaan vliegen. Na mijn RPA-L, een brevet dat je via het Nederlands Lucht- en Ruimtevaartcentrum haalt, ben ik in 2014 Drone Addicts zakelijk gaan inzetten. Waar ROC-light-dronepiloten met vier kilo mogen vliegen, mag ik met drones vliegen tot een maximaal gewicht van 25 kilo.”

Ook onder water
“Een drone is een ‘unmanned vehicle’. In de lucht, maar óók onder water, op het water of op het land. Iedereen denkt dat een drone alleen maar kan vliegen. Dat zeg ik ook tegen de havenlieden hier in de Amsterdamse Haven: denk ruimer! Een drone is niet alleen een quadcopter, een vliegtuigje met vier propellers, maar ook een mini-onderzeeër. In de haven gelden strenge regels. Het gehele havengebied valt onder de CTR (‘controlled airspace’) van Schiphol. Als je daar wilt vliegen, moet je allerlei papierwerk invullen en je drone met een transponder uitrusten voor communicatiedoeleinden. Zo’n ding kost 20.000 euro. Nu nog, over een aantal jaar vermoedelijk  5.000 euro.”

Drones in de haven
In de haven kun je nu beter met een varende drone gaan werken. Zo’n apparaat vaart met 80 kilometer per uur en 24/7 een week lang door de haven. Ik snap wel dat het leuk is, zo’n patrouillevaartuig, maar een varende drone is veel effectiever en geeft je de mogelijkheid om snel bij een calamiteit aanwezig te zijn in de haven en snel inzicht ter plaatse te krijgen. Dit houdt in dat een patrouillevaartuig meteen richting prioriteit één kan varen en bijvoorbeeld zijn waterkanon kan inzetten. Het duurt nog even en dan zal het havengebied open gaan voor drones - varend, duikend, rijdend of vliegend. De haven is zo groot dat er genoeg werk voor dronepiloten is. Er zijn zoveel inspecties uit te voeren, rond silo’s, loodsen, boten, kranen en andere gebouwen. Daar is vraag naar in het havengebied. Ik wacht op het moment dat je met een vliegende drone meer ruimte in de haven krijgt. Als die vrijheid er komt, dan ga ik investeren in meer en betere apparatuur. Dan lijkt het me tof een soort SAR-dienst te ontwikkelen voor in de haven, een 24/7-droneservice bij calamiteiten.”

’Drone no-fly zone’
“Welke oproep ik hier voor meer vrijheid in de haven wil doen? Nou, dan aan alle dronegebruikers: gebruik je gezonde verstand. Let op de borden waarop staat ‘drone no-fly zone’, ga geen rondje om een cruiseschip vliegen, met als risico dat je het signaal met de drone kwijtraakt. Denk gewoon na. Ik hoor vaak dat ze vinden dat er te veel regels zijn, dat er niets mag, dat er een grijs gebied is. Er is geen grijs gebied, er mag wel veel. En er zijn inderdaad regels, die nog een keer herzien moeten worden. Zoals een hobbyist die maximaal 120 meter hoog mag vliegen, terwijl iemand met een ROC-light vijftig meter hoog mag vliegen. Waar het om gaat, is dat er regels zijn en dat we ons daaraan moeten houden. Als we dat doen, krijgen we straks meer vrijheden, ook in de haven.”

Niets is mij te gek
“De gekste opdracht die ik ooit kreeg, was om mijn drone voluit tegen een muur te vliegen. Mijn allereerste drone had ik nog in een kast liggen, die heb ik toen maar gepakt. Pijnlijk? Oh nee, ik vond het wel grappig. Alleen de propellers waren kapot. Toch denk ik dat ‘ie nog wel vliegt. Ja, natuurlijk, met nieuwe propellers erop. Maar dat is waarom klanten mij bellen, voor risicovolle beelden. Ons motto is niet voor niets: ‘Where other pilots stop’, we start. Onder smalle bruggetjes door vliegen, in een open dak hangen van een auto terwijl de auto veertig kilometer per uur rijdt, langs het Kremlin in Rusland vliegen. Ik ben de baas over mijn drone en zal ‘m nooit verliezen. Dat is iets wat ik bij de marine heb geleerd: als er wat fout gaat, altijd kalm blijven en je kop gebruiken. Veel hobbyisten raken in paniek als ze een ‘signal lost’ krijgen. Natuurlijk is het spannend als je drone niet meer controleerbaar is. Maar als je rustig blijft en je gezonde verstand gebruikt, maak je de meeste kans om hem weer onder controle te krijgen.”