Duiken is als fietsen naar mijn werk

02 november 2017

 

In de serie Havenberoep is het woord aan de mannen en vrouwen op de werkvloer. In deze aflevering Cor Wals, duiker/duikploegleider/directeur.

Duiken“Bijna alle werkzaamheden die in de civiele bouw en scheepsreparatie bovenwater gebeuren, vinden ook onderwater plaats. Lassen, snijbranden, slijpen, het aanbrengen van coating, inspecties met behulp van meetapparatuur, noem het maar. Zie het duiken als het fietsen naar je  werk. Het duiken moet automatisch gaan, zodat ik als duiker alleen maar met mijn opdracht bezig ben. Als je onderwater last, dan moet er gewoon een goede kwaliteit las afgeleverd  worden. Ik kan niet 75 procent met duiken bezig zijn en 25 procent met lassen.”

Dukdalven
“Wals Diving, dat ik in 1997 samen met mijn compagnon Bob Does begon, verricht ook onderhoudswerkzaamheden in de Amsterdamse haven. Om wat te noemen: duikinspecties en -assistentie bij het verwijderen van oude dukdalven en steigers, touw of staaldraad verwijderen uit de schroeven van sleepboten, anodes aan zeeschepen vervangen en bodemonderzoek op toekomstige afmeerlocaties voor hefeilanden (dan beschadigen hun poten niet door vreemde objecten). De omstandigheden waaronder ik werk, zijn bijzonder. Om die werkzaamheden goed uit te voeren, moet je rustig blijven, over doorzettingsvermogen beschikken en een teamspeler zijn. Daarnaast moet je technisch inzicht en materiaalkennis hebben. En je moet natuurlijk veel afweten van scheepsbouw en civiele bouw. Veiligheid staat in mijn werk voorop. Maar omdat onze industrie niet stil heeft gestaan, zijn de duikploegen vandaag de dag op veiligheidsgebied goed opgeleid en toegerust en is ook de duikapparatuur waarmee we werken vele malen beter. Maar ontwikkelingen of niet, als ik me niet aan de procedures houd, kan het snel gevaarlijk worden. Aan de andere kant: als er een ontwikkeling is die een wissel trekt op mijn werk, dan is dat de regelgeving die steeds zwaarder wordt. De nieuwe hercertificering voor duikend personeel en de richtlijn voor het onderhoud van duikmateriaal is wel heel erg over de top gegaan.”

Banketletter
“Het leukste dat ik meemaakte, was tijdens de Sinterklaasintocht. In mijn oortje kreeg ik te horen: ‘Kom eens bovenwater.’ Dus ik naar boven, stuit ik op een roeiboot met Sinterklaas en zwartepiet. Drukt die piet mij een banketletter in mijn handen. Moest ik watertrappelend terug naar de trap om de letter droog op de kant te krijgen. Ook grappig was die keer dat we voor een baggerbedrijf een sleepverbinding tot stand moesten brengen vanaf het strand naar een sleepboot op zee. Wij waren met een rubberboot en hadden alleen een duikpak aan, geen complete duikuitrusting. Wij varen naar buiten en slaan bij de eerste golf om en spoelen aan op het strand. Motor schoonspuiten met perslucht en weer varen. Slaan we weer om en spoelen weer aan, dus de hele actie nogmaals. Zegt de uitvoerder verbaasd: ‘Jongens, gaan jullie weer?’ Wij antwoorden: ‘Als we drie keer omslaan, dan is het pas slecht weer. De derde keer lukt het.’ Terug op het strand, zei de uitvoerder: ‘Wat ben ik blij dat jullie weer terug zijn!’”